Megadeth to grupa, która na przestrzeni lat swego istnienia stworzyła niepowtarzalny styl. Dynamiczne kompozycje z agresywnymi i szybko granymi riffami gitar, zmienność tempa, rozbudowane solówki i fragmenty instrumentalne, ponadto charakterystyczny śpiew wokalisty, gitarzysty i lidera Dave'a Mustaine'a dały Megadeth status jednego z najbardziej liczących się zespołów metalowych świata, zaliczanego do tzw. „wielkiej czwórki” thrash metalu, gdzie wymieniany jest obok Slayera, Metalliki i Anthraxu. Megadeth powstaje w 1983 r., kiedy to wyrzucony z Metalliki Dave Mustaine postanawia założyć własny zespół. Czyni to wraz z przypadkowo poznanym basistą Davidem Ellefsonem. W 1984 r., po nagraniu demo składającego się z trzech utworów, zespół rusza w pierwszą trasę koncertową, na czas której dołącza do niego Kerry King ze Slayera. Ostatecznie pierwszy skład grupy stabilizuje się po dołączeniu do niego perkusisty Gara Samuelsona (perkusja) i Chrisa Polanda (gitara). Pod koniec roku 1984 grupa podpisuje kontrakt z niezależną wytwórnią fonograficzną Combat Records i kolejny 1985 r. przynosi wydanie debiutanckiego albumu „Killing is my business... and business is good”. Wskutek przepuszczenia części funduszy na narkotyki jeszcze przed wejściem do studia, nagranie musi być dokonane samodzielnie. Przekłada się to, niestety, na jego słabą jakość. Mustaine wyładowuje niejako na płycie całą wściekłość wynikającą z wyrzucenia go z Metalliki i rzuca wyzwanie dawnym kolegom nagrywając m.in. utwór „Mechanix” - pierwszą wersję utworu "The Four Horsemen", który odgrywany był pod tytułem jeszcze, gdy znajdował się w Metallice. James Hetfield zmuszony był do pewnych zmian w piosence w obawie, by Mustaine nie oskarżył ich o plagiat. Prawdziwą sławę i uznanie przynosi zespołowi wydany w 1986 r. drugi album - „Peace Sells... But Who's Buying?”, do którego prawa wykupuje wytwórnia Capitol Records, (późniejszy wieloletni wydawca grupy Mustaine`a). Megadeth uzyskuje dzięki temu albumowi status jednej z czołowych (obok Metalliki i Slayera) grup thrash metalowych świata. Świetne kompozycje, ciężkie, skomplikowane riffy, bezkompromisowość w warstwie muzycznej i słownej (teksty odważnie komentujące sytuację polityczną) zjednują rzeszę fanów i uznanie recenzentów. Wydawnictwo uzyskuje w kolejnym roku status platynowej płyty. W marcu 1987 r. Megadeth wyrusza w pierwszą światową trasę koncertową, później koncertuje z Overkill i Necros w Stanach Zjednoczonych. W tym roku następuje zmiana w składzie zespołu. Chrisa Polanda i Gara Samuelsona zastępują Chuck Behler (perkusja) i Jeff Young (gitara). W tym składzie Megadeth wydaje w 1988 r. album „So far, so good... so what!” Płyta nagrywana jest w czasach gwałtownego narastania problemów narkotykowych Mustaine`a , który jest przyczyną wielu problemów w zespole. Mustaine`owi nie odpowiadają nowi muzycy. Nagranie mimo trudności zostaje dokończone i ukazuje się album z świetnymi kompozycjami (np. „In My Darkest Hour”, „Hook in Mouth”), jednak nie powtarzający wielkiego sukcesu poprzedniej płyty. Grupa koncertuje: otwiera podczas amerykańskiej trasy koncerty Dio, występuje na festiwalu Castle Donnington obok KISS, Iron Maiden i Guns N' Roses. Rok 1989 przynosi kolejne nieuniknione zmiany w składzie grupy – wyrzuceni zostają Chuck Behler i Jeff Young. Pojawiają się plotki o rozpadzie grupy. Tymczasem Dave Mustaine ma coraz większe problemy z uzależnieniem od narkotyków, które doprowadzają do jego zatrzymania za jazdę samochodem pod wpływem niedozwolonych substancji (w organizmie muzyka wykryto ich 9!) i zobowiązany do przejścia przez program odwykowy. Mustaine po odwyku, dzięki któremu porzuca nałogi przystępuje do intensywnej pracy. Wyrzuconego Behlera zastępuje Nick Menza, natomiast ze znalezieniem odpowiedniego gitarzysty są kłopoty. W lutym 1990 r. zostaje nim wirtuoz gitarowy Marty Friedman, mający już na koncie solową płytę „Dragon`s Kiss”. Megadeth koncertuje wraz z Slayerem, Suicidal Tendencies i Testament podczas światowej trasy "Clash of the Titans". W tym roku zespół nagrywa w październiku płytę „Rust in Peace”, uznawaną powszechnie za arcydzieło thrash metalu, ugruntowującą jego pozycję jednego z najwybitniejszych metalowych grup świata. Trzeźwy Mustaine przestaje już tak apodyktycznie decydować o wszystkim. Nadal komponuje sam niemal cały materiał, jednak słucha opinii innych członków grupy, bierze je pod uwagę. Pierwszy raz świetnie układa się współpraca z producentem, Mike`em Clinkiem, nadającemu albumowi brzmienie, z którego zadowoleni są wszyscy muzycy. Na początku 1991 r. Megadeth występuje przed 140 000 widownią podczas festiwalu Rock In Rio II w Brazylii. Później odbywa się światowa trasa koncertowa zespołu, gdzie jego występy otwierają The Almighty i Alice In Chains, w maju natomiast ma miejsce amerykańska edycja trasy koncertowej "Clash of the Titans", gdzie Megadeth występuje obok Slayera i Anthraxu, ich koncerty zaś otwiera Alice in Chains. W roku 1992 zespół wydaje płytę kolejną płytę „Countdown to Extinction”. Album reprezentuje bardzo wysoki poziom i przynosi grupie największy sukces komercyjny (drugie miejsce na liście „Billboardu” i podwójna platyna), okupiony jednak złagodzeniem trash metalowego brzmienia Megadeth. Płyta jest już dziełem zespołowym zrealizowanym pod kierunkiem Mustaine, jakość brzmienia podnosi świetna produkcja i cyfrowa jakość nagrania. Grupa wyrusza w światową trasę "Countdown to Extinction" promując swoje nowe dzieło. Koncerty otwierają Pantera i Suicidal Tendencies. W roku 1993 pojawiają się jednak znowu problemy. Przemęczony koncertami i problemami z managerami zespołu Dave Mustaine przedawkowuje Valium, próbując popełnić samobójstwo. Po rekonwalescencji lidera zespół znowu koncertuje. W czerwcu Megadeth gra w Milton Keynes Bowl z Diamond Head i Metallicą, z którą od samego początku grupa toczył boje. Koncert miał być symbolicznym zakończeniem konfliktów, będących w istocie sporem o przeszłość Mustaine`a w Metallice. Rok 1994 przynosi wydanie kolejnego albumu „Youthanasia”. To kolejny sukces komercyjny – czwarte miejsce na liście „Billboardu”. Dla celów nagrania płyty powstaje w Phoenix studio nagraniowe. Kontrowersje wzbudza okładka przedstawiająca kobietę rozwieszającą, jak pranie na sznurze niemowlęta. W 1995 Megadeth wyrusza na światową trasę koncertową promującą nową płytę, zjednując sobie nowe kręgi fanów. Faktem jest jednak to, że zyskując nowych, traci też część starych, którym nie odpowiada dalsze łagodzenie dawnego agresywnego, ciężkiego stylu grupy. W tym samym roku wydana zostaje składanka „Hidden Treasures” zawierającą głównie filmowe ścieżki dźwiękowe, m.in. utwór „Angry Again” z filmu „Last Action Hero”. Na płycie zespół umieścił również przeróbkę „Paranoid” Black Sabbath . Rok 1996 to czas pracy muzyków Megadeth nad swoimi produkcjami. Mustaine wydaje w ramach projektu MD.45 płytę „The Craving”, Friedman realizuje kolejny album „True Obsessions”, zaś Ellefson skupia się na produkcji albumu grupy Helstar. W roku 1997 Megadeth wydaje kolejny album „Cryptic Writings”. Płyta zawiera dość niezwykłą kompilacje materiału, w której grupa jeszcze bardziej podąża w kierunku umelodyjnienia, złagodzenia brzmienia, z drugiej jednak strony umieszcza też utwory szybkie, cięższe, nawiązujące stylem do dawnego grania – to ukłon w stronę starych fanów. Podczas światowej trasy koncertowej promującej album grupa po raz pierwszy koncertuje w Polsce w katowickim Spodku. W roku 1998 Megadeth bierze udział w trasie koncertowej Ozzfest`98. W tym roku następuje zmiana perkusisty - Nicka Menzę zastępuje Jimmy DeGrasso, z którym Mustaine współpracował już wcześniej w ramach MD.45. Zespół nagrywa w 1999 r. kolejny album „Risk”. Sama nazwa wskazuje na ryzyko, jakie podjęli członkowie grupy, polegające na jeszcze większym złagodzeniu brzmienia, umelodyjnieniu, eksperymentach z wplataniem do materiału różnych stylów muzycznych. Płyta reprezentuje naprawdę wysoki poziom w warstwie kompozycyjnej instrumentalnej i wokalnej (Mustaine na okoliczność nagrywania pobierał lekcje śpiewu). Pojawiły się nawet sugestie, aby nie wydawać tego materiału pod szyldem Megadeth, ale firmować ją nazwiskiem Mustaine`a, na co ten ostatecznie się nie zgodził. Na okładce albumu pojawiło się natomiast mniej agresywne logo grupy. Już w czasie nagrywania materiału dochodziło do nieporozumień z Friedmanem, który próbował forsować jeszcze większe łagodzenie brzmienia. Ostatecznie Friedman został w Megadeth do końca roku, po czym zastąpił go Al Pitrelli z Savatage. Po „Risku” Mustaine deklaruje powrót do dawnego stylu grania Megadeth. Nie przypada to jednak do gustu Capitol Records, co skutkuje rozstaniem z wytwórnią i podpisaniem kontraktu z Sanctuary Records. Wydany w 2001 r. album „The World Needs a Hero” przynosi zmianę stylu. Trudno mówić o całkowitym powrocie do korzeni, ale materiał jest w istocie ciężki w zestawieniu z ostatnimi dokonaniami grupy Mustaine`a. Widocznym znakiem zmiany tendencji jest też Vic Rattlehead, dawna „maskotka” zespołu wracająca do stylistyki oprawy graficznej. Megadeth wyrusza w światową trasę koncertową, podczas której ponownie odwiedza Polskę (Warszawa). Na początku roku 2002 dochodzi do wypadku, w wyniku którego Dave Mustaine doznaje obrażeń lewej ręki. Uszkodzenie nerwów uniemożliwia dalszą grę Mustaine`a na gitarze. Wykorzystując materiał z koncertów z 2001 r. w Phoenix i Tucson grupa wydaje pierwszy koncertowy album i DVD „Rude Awakening”. W związku problemami z Mustaine`a z ręką lider decyduje się na odejście z zespołu, członkowie grupy decydują się natomiast na rozwiązanie Megadeth. Po długiej rehabilitacji Dave Mustaine wraca do formy i rozpoczyna pracę nad nowym albumem . Początkowo ma to być album solowy. Ostatecznie „The System Has Failed” ukazuje się w 2004r. pod szyldem Megadeth. Mustaine dobrał do pracy nad płytą świetnych muzyków - ceniony perkusista Vinnie Colaiuta, basista Jimmy Sloan. Gościnnie wystąpił również Chris Poland z pierwszego składu grupy. Album zostaje bardzo wysoko oceniony przez krytyków i świetnie odebrany przez fanów (1 pozycja na liście BBC). Pojawiają się głosy, iż jest to najlepszy album od czasów „Countdown to Extinction”. Album zawiera świetne kompozycje, nawiązujące stylistyką, techniką do dawnego trash metalowego brzmienia grupy z czasów „Rust In Peace”, są jednak również świetne heavy metalowe utwory przywodzące na myśl wspomniane „Countdown to Extinction”. Mustaine z powodzeniem reaktywuje zatem Megadeth, w nowym składzie zabraknie jednak towarzyszącego od powstania grupy basisty Dave`a Ellefsona. Jego miejsce zajmuje James MacDonough (Iced Earth), gitarzystą zostaje natomiast Glen Drover (King Diamond/Eidolon), kompletowanie grupy zamyka dołączający do niej perkusista Shawn Drover. Decyzję o reaktywacji grupy ogłasza Mustaine w 2005 r. podczas koncertu w Buenos Aires, z tego koncertu powstaje kolejny album koncertowy „That One Night. Live In Buenos Aires”. W 2006 r. James LoMenzo (Black Label Society) zastępuje James`a MacDonough. Megadeth podpisuje nowy kontrakt z wytwórnią Roadrunner Records i rozpoczyna nagrywanie kolejnego albumu. W latach 2005-2007 grupa koncertuje w ramach wielkiego projektu Dave`a Mustaine`a pod nazwą Gigantour , podczas której towarzyszą jej takie zespoły jak m.in.: Dream Theater, Anthrax, Fear Faktory, Lamb of God, Opeth, Arch Enemy, Overkill, Soulfly, Lacuna Coil. Rok 2007 przynosi wydanie albumu „United Abominations”. To najlepsza i najbardziej udana próba powrotu do korzeni. Płyta zawiera najbardziej charakterystyczne elementy stylu Megadeth, brzmi do tego z niezwykłą świeżością. Odstępstwem jest powrót do utworu „A Tout Le Monde" z Youthanasii, który Mustaine śpiewa z gościnnie występującą Cristiną Scabbią z Lacuna Coil. Album, jak wypowiada się lider Megadeth, ma być zakończeniem działalności grupy, biorąc jednak pod uwagę wcześniejsze tego typu deklaracje, można podchodzić do tej wypowiedzi z dużą rezerwą. Na początku roku 2008 z Megadeth odchodzi Glen Drover. Jego miejsce zajmuje Chris Broderick z Jag Panzer oraz Nevermore. Grupa odwiedza w marcu Polskę w ramach światowej trasy koncertowej "Tour of Duty" i występuje jako gwiazda festiwalu Metalmania w Katowicach. Albumy studyjne: Killing Is My Business... and Business Is Good! (1985) Peace Sells… But Who's Buying? (1986) So Far, So Good… So What! (1988) Rust in Peace (1990) Countdown to Extinction (1992) Youthanasia (1994) Cryptic Writings (1997) Risk (1999) The World Needs a Hero (2001) The System Has Failed (2004) United Abominations (2007)

Najważniejsze albumy Wykonawcy Megadeth:

Inni polecani wykonawcy

Najpopulartniejsze utwoty Wykonawcy Megadeth